Hoe koud kan kou zijn?

Het was laatst, op die loeikoude winterochtend, dat de verwarming in ons pand was uitgevallen. 13 graden in het lokaal. Jasper, met zijn groep kinderen, onvermurwbaar aan de slag met het programma van deze maandagochtend. Want op sommige dingen heb je geen directe invloed, leerden zij. En the show must go on!

Ik duik in de kast waar de combiketel hangt en mijn a-technisch brein probeert zich te verdiepen in de knipperende foutcodes op het digitale display. “Wat doe je?” Naast me staat Sep, die mij nieuwsgierig aankijkt. “Ik doe hopeloze pogingen om de ketel te resetten”, antwoord ik, omdat alle wijsheid die ik in mij draag zegt dat uitzetten en weer aanzetten soms een wonder oplevert. Dit keer helaas niet. “Dat heeft Jasper ook al geprobeerd, denk ik”, zegt Sep. Natuurlijk.

Sep heeft een blik die vraagt om analytisch denken in ándere oplossingen. Maar hij heeft het ook druk en gaat weer gauw terug naar de groep, waar Jasper uitleg geeft over de leuke uitdagingen die de kinderen deze ochtend te wachten staan. (Persoonlijk vind ik de verwarming al uitdaging genoeg, overigens.)

In de pauze spelen de kinderen buiten. Het is mooi om te ervaren hoe relatief alles is. Hoe koud is kou, als je straks van -2 terugkeert in een lokaal met ‘maar’ 13 graden op de thermostaat?

Ondertussen ontdekken we het probleem. De waterdruk in de combiketel is simpelweg te laag. “Lógisch”, roept Sep, “Dan heeft de pomp natuurlijk geen water om rond te pompen.” Precies.

Ik laat het ‘vuile werk’ over aan Jasper. Hij blijkt niet alleen een kei in het begeleiden van een groep, maar ook in het verhogen van de waterdruk. “Hij moet tussen de 1 en de 2 staan”, roep ik met mijn inmiddels verworven internetkennis. “Doe voor de zekerheid maar 1,9”, staat Sep Jasper bij, “Dan kunnen we even voort.”

Tijd om me terug te trekken, want inmiddels legt Jasper hem de werking van een combiketel uit. Ik hoor nog net termen als warmtewisselaars, driewegkleppen, doorstroomprincipes, terwijl ik het vertrouwde vlammetje op de thermostaat zie verschijnen.

Nog net voordat de groep de ochtend heeft afgerond, heeft de temperatuur zich aangepast aan de sfeer bij DNKRS… onverminderd warm!

Linda